فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌الازل

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌الازل ‎ebnol’azal‎ [<عربی>]
(اسم) (تصوف) عارفی که احوال او وابسته به زمان نیست و توجهی به گذشته و آینده ندارد ؛ قس: ابن‌الوقت.
ق۵. صوفی در وقت است، او ابن‌الوقت و او ابن‌الازل است (خواجه‌ عبدالله۲، ۲۳۶)

معنی ابن‌الازل | فرهنگ جامع زبان فارسی