فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

درکت

وضعیت: «تأییدشده»
درکت ‎darakat‎ [گونۀ دیگرِ درکه؛ املای دیگر: درکة]
← درک۱‏۲.
ق۴. وامانْد از پس ایشان واپس‌ماندگان، دست بداشتند نماز را ... سرنجام دراوفتادند در درکتی از دوزخ به امر او (تفسیر طبری، ۴‏/۹۶۳‏) ║ ق۵. جحیمْ ششم درکت دوزخ است. جای مکذبانِ حق آن بُوَد (سورآبادی۱، ۱‏/۵۳۷‏) ║ ق۶. لَظَی: نام درکتی است از درکات دوزخ (تراجم الاعاجم، ۷۵) ║ ق۷. با این مشتی خاک، لطف خداوندی چه فضل‌ها کرده‌است و از کدام درکت به کدام درجت رسانیده (نجم دایه، ۹۴)
درکت اسفل (اسفل: اسفلین)
← درک اسفل‏۱.
ق۵. خدای تعالی نیز به ظاهر با ایشان جز آن می‌نمود که به باطن، چه به ظاهر ایشان را به نعمت دنیا نکو می‌داشت و به باطن ایشان را درکة اسفل می‌ساخت (سورآبادی۱، ۱‏/۳۴‏) ║ ق۶. به‌درستی‌که اهل ریا در درکت اسفلین باشند در آتش با منافقان (ژنده‌پیل۲، ۹۲)
درکت اسفلین
⇅ درکت اسفل.